Spiritualiteit in agnosticisme

     Leven in agnosticisme, vanuit de integriteit en het realistisch besef
  uiteindelijk niets te weten. Spiritualiteit vrij van enig geloof, fantasie of
     halucinaire ervaring. Spiritualiteit vanuit agnosticisme en innerlijke
              integriteit, in een vrij, en onbevangen ervaren van
                             het mysterie van het bestaan.

                      Voor alle pagina's van deze site: klik op
                                   
www.levenskwaliteit.nl








Eigen ervaring, geloof en
authoriteit

 

Door sommige mensen kan dit hoofdstuk misschien als confronterend of shockerend ervaren worden.
Het gaat zowel in op geloof in algemene zin, als op een Godsgeloof, mystiek, spiritualiteit en atheÔsme.
Ook gaat het over de authoriteit van schrijvers en geschreven teksten en onze eigen reele ervaring.
Het spreekt vooral aan op innerlijke integriteit, realisme en mysteriebesef. Vervolgens gaat het over een "empirisch kennen"; een "kennen" dat geen kennis is.

 

Over het algemeen geloven we slechts datgene wat we graag willen geloven.
Datgene, wat past bij ons ego, ons wereldbeeld en onze be- staande opvattingen. Of ook bij ons geloofssysteem waar we door vertrouwde mensen mee opgevoed zijn, en waar we aan gehecht zijn, en waar we ons ook veilig in voelen.

We geloven dus steeds dat, wat past bij onze reeds bestaande overtuigingen; echter daarnaast ook bij onze angsten en vooral ook verlangens; (denk maar aan "wishful thinking").

Wat we niet graag willen geloven, is al datgene wat in strijd is met ons vertrouwde wereldbeeld, persoonlijkheidsbeeld, over- tuigingen en ook angsten en verlangens (denk bijv. aan "hinein- interpretieren").

 

Zo kan bijvoorbeeld een geloof in een leven na de dood in de diepte voortkomen uit ons verlangen als persoonlijkheid uitein- delijk niet verloren te gaan.

En zo kan ook ons geloof in het bestaan van een God voort- komen uit het persoonlijkheids-verlangen naar bescherming of veiligheid; of uit dat persoonlijkheids-verlangen uiteindelijk niet verloren te gaan.

"Nood leert bidden" is daarom ook de ervaring van velen die geleefd hebben.

 

Echter wanneer we aan God denken, gaat het ook altijd om een zeker denkbeeld of begrip; ongeacht of het nu om een persoon- lijke God of zelfs abstracte God gaat .

Wanneer het echter om nog subtieler gaat, komen we uit bij het mysterie.  Een God waar ik niets van af weet, en niets van  begrijp, en dan eigenlijk ook beter geen God meer kan noemen.

Alles wat ik over God denk te "weten" is slechts geloof; mis- schien van eigen fabrikaat, of ingeprogrammeerd door kerkelijke of andere vertrouwde authoriteiten, of misschien een mengeling daarvan.

En elk Gods-concept bevat zo een kennis-pretentie en kennis- arrogantie, die de ontkenning inhoudt van het immense mysterie achter de werkelijkheid van ons bestaan.

Dit mysterie gedegradeerd tot iets rationeel begrijpbaars . . . . .

 

Zo impliceert het woord God voor velen ook een zekere authori- teit, waar vele menselijke deugden en ondeugden op geprojec- teerd worden.
Denk aan "Gods toorn", God straft, en "de wrake Gods zal over u komen", en de
wil van God . . . . . . . .(?)

Echter ook Gods almacht, alwetendheid en rechtvaardigheid zijn zulke menselijke ego-projecties.

En geloven in zulk een God betekent dan ook bidden.
Bidden betekent echter geen vertrouwen (geloof) hebben in Gods alwetendheid, almacht en goedheid (God weet niet wat in deze (of mijn) situatie het beste is).

Zou deze persoonlijke God dan geÔnteresseerd zijn in zulk een arrogant mens die Hem in dat gebed ook nog vanuit zijn ego, zijn nep-identiteit benadert?
In iemand die Hem in een arrogant gebed iets komt voorliegen wat hij niet is . . . . . . . ?

 

Het Godspersoons-concept is een zelf-hypnose, zelf-suggestie of fantasie, die niets te maken heeft met enige onbevooroor- deelde waarneming of ervaring van de werkelijkheid, en die onze totale innerlijke oprechtheid en integriteit in de weg staat.

Want de werkelijkheid is, dat we uiteindelijk niets weten; en noch de zin, noch de aard van het bestaan kunnen begrijpen . . . . . . wij leven in een immens mysterie . . . . . .

Dit besef kan ons brengen tot het loslaten van elk imaginair Godsconcept en tot innerlijke integriteit uit bescheidenheid, agnosticisme  (besef van niet weten), en mysterie-bewustheid.

 

En, wanneer die Godspersoon uiteindelijk tůch zou blijken te be- staan, zou Hij dan zo wreed kunnen zijn dat Hij een eerlijk, oprecht en integer mens zou straffen voor die oprechtheid?
Die mens die de oprechtheid heeft te erkennen dat hij uitein- delijk niets weet?

 

Alleen vanuit onze meest reŽle egoloze identiteit is het mogelijk om in aanraking te komen met de realiteit van het mysterie dat ver aan elk begrip voorbij is.

Bidden in woorden tot een mentaal Godsconcept vanuit je ego is iets van totaal andere orde dan vanuit zuivere bewustheid geheel los van, en ver voorbij aan elk begrip of fantasie in aanraking komen met het mysterie achter al wat is . . . . . . .

En alleen dat wat we direct en onbevooroordeeld zonder enig begrip, denkbeeld of fantasie vanuit onze allerzuiverste egoloze integriteit kunnen ervaren in de werkelijkheid van ons bestaan heeft werkelijke realiteitswaarde.

 

Religie, slechts gebaseerd op een geloof in een God zal nooit veel meer kunnen zijn dan een "ego-trip" en een prettig sociaal fenomeen van saamhorigheid en veiligheid . . . . . . . .

 

Vele boeken en geschriften zijn in omloop over zulk een geloofs- "overtuiging"; over een persoonlijke God, hemel, hel, duivels, en demonen, magische krachten, engelen en boze geesten; over het goede, het kwade, het boze, karma, wonderen, "verlichting" enz.

Zij bevatten geweldige attributen voor een spiritueel ego.

Meestal zijn zij geschreven door verdwaalden, geleerden, en/of gelovigen zonder enige reŽle  authentieke  ervaring,  die  reeds zeer velen op een dwaalspoor het bos in gestuurd  hebben.

 

Daarnaast zijn er echter ook de waarheden in woorden van authentieke mystici die stammen uit niet-westerse culturen en /of lang vervlogen tijden.
Hun woorden waren echter bedoeld voor mensen met een ge- heel andere conditionering en mentaliteit dan de moderne wes- terse mens.

Waarheden in woorden, die zoals bedoeld 100% juist kunnen zijn, echter voor de moderne westerse mens slechts halve waarheden of fragmenten van waarheden kunnen zijn, en hier- door verkeerd begrepen, en daarom voor hen uiteindelijk zelfs onwaarheden en schadelijk kunnen zijn.

 

Ook waren er mystici wiens precieze bewoording door overleve- ring of vertaling verloren is gegaan. Denk aan bewoordingen als: "het hogere Zelf " of: "hogere bewustzijnstoestand".

Bewustheid heeft niets met hoger of lager te maken; er bestaan echter wel hogere en lagere (spirituele) ego-toestanden . . . . .
En het
zelfstandig naamwoord "bewustzijn" is wat verwarrend en vaag; "zijn" alleen impliceert immers reeds bewustheid; hoe kan een spreker anders weten dat het er is.  Bewust "zijn" is echter o.k.

Velen zijn door dit soort dingen terechtgekomen in een spirituele zweverigheid en allerlei (abstracte) geloofs-fantasiŽn die met een onbevooroordeeld, reŽel en integer ervaren van de werke- lijkheid heel weinig te maken hebben.

 

Laten we ook goed beseffen dat de dingen niet zo of zo zijn, omdat iemand dat zegt; iemand aan wie we een zekere autho- riteit hebben toegekend.

Zo ook in dit script.
De schrijver is slechts getuige van een ontwikkelingsproces van normale ellende naar het ultieme in levenskwaliteit.
En dit script bevat slechts een beschrijving van ervaringen en waarnemingen; zoals gezegd, iets als een schilderij.

Het ligt ook niet in de bedoeling om wie dan ook te overtuigen van het bestaan van enig psychisch fenomeen of wat er mee te maken heeft.

Dit script is slechts bedoeld om wie je ook bent te verleiden tot eigen waarneming, expiriment, bewustwording en inzicht in de ervaring van je eigen levenskwaliteit en datgene wat daar een rol bij speelt.
Het is meer bedoeld om vragen op te werpen, dan om antwoor- den te geven.

Het is bedoeld om de mogelijke aanzet te geven tot ontdekking en ontwikkeling van innerlijke oprechtheid, realisme, agnosti- cisme en mysteriebesef; en hieruit een ervarings-verbonden innerlijke integriteit en meest positieve levenskwaliteit.

Gelieve dus deze schrijver niet te zien als een leermeester of spiritueel leider etc. doch slechts als een pretenderend getuige, tipgever, of richting-aanwijzer op je eigen ontdekkings- ontwik- kelings- en levensreis.

Een reis waarop iedereen zijn of haar eigen keuzes maakt op grond van zijn of haar eigen inzicht en verantwoordelijkheid.

Een tipgever heeft geen authoriteit.
Doch slechts een licht bespeuren van zijn integriteit en kwaliteit is voldoende om een zeker vertrouwen te wekken in de mogelijke juistheid van zijn tips.
Tips, om jezelf iets te leren over jezelf, dingen te ontdekken, te ervaren en in te zien. En speciaal gericht op de cultuur van de moderne westerse mens.

 

De meest voorkomende instelling van de moderne westerse mens is over het algemeen zeer rationalistisch en egocentrisch.
Slechts leven vanuit geloof in wat verstandelijk te begrijpen is en wat past bij zijn "veilige" kennis- persoons- en wereldbeeld.

Een rationalistische "kennis-egocentrische" levensbeschouwing (geloofsobsessie) creŽert ook een botte, rationalistische, ego- centrische en veelal ook egoÔstische levenshouding.

Hieruit volgt vaak een arrogant, rŁcksichtloos, egoÔstisch,  agressief en destructief handelen ten opzichte van natuur en medemens.

Uit deze persoons-identificatie met rationeel kennen, weten, oordelen, geloof, of waan van kennis volgt zowel de reeds beschreven ego-ellende als een mentale blindheid.                Blindheid uit kennis-arrogantie en verloochening van het mys- terie. Blindheid uit obsessie en vooroordeel.

Zo leeft de moderne westerse mens in een toestand van totale vervreemding van mysterie- en natuur-verbondenheid. Zoals reeds gezegd,  "Mens boven de natuur".

Al onze geleerde "kennis" is echter in wezen niets anders dan een ingeprogrammeerd geloof; net als een religieus of politiek geloof.

Een "excluderende" geloofsobsessie, aangenomen op grond van authoriteit en blind vertrouwen.

 

Leven vanuit onze innerlijke oprechtheid en integriteit betekent echter zo los mogelijk leven van kennis, geloof of oordeel.
Leven vanuit mysterie-besef en agnosticisme. Vanuit "ik weet dat ik uiteindelijk niets weet".

En alleen in een toestand van mentale ontspanning, zuivere innerlijke integriteit en bewustheid ontstaat langzamerhand het "ervaringsvermogen" tot het onvergelijkbare, en daarom on- rationeerbare.

Hieruit ontstaat een empirisch kennen; een ervarings-kennen. En dat ervarings-kennen heeft geen enkel geloof nodig.

 

De enige weg om in aanraking te komen met deze diepste en meest reŽle realiteit van de werkelijkheid is zonder tussenkomst van enige ratio, geloof, begrip, of fantasiebeeld.

En in eerste instantie vanuit de realiteit van onze zuivere be- wustheid, allerzuiverste innerlijke integriteit en mentale ontspan- nenheid; en van hieruit met het mysterie, en zo ook met het mysterie achter al wat is.

Onze allerhoogste kwaliteit van "zijn" kan slechts ervaren wor- den in die directe reŽle en momentele ervaring.
Echter geleefd in bevangenheid daarvan, en zowel in, als zonder "uiterlijke" zintuiglijke waarneming.

 

Wat hiervoor nodig is, is een omschakeling van het zwaarte- punt in het egocentrische rationele denken en geloven naar een zwaartepunt in het zo veel mogelijk egoloze ontspannen slechts "zijn" in innerlijke vriendelijkheid, en blijven zoeken naar je werkelijk allerzuiverste innerlijke integriteit.

En van daaruit een onbezwaard en onbevangen ervaren van de kwaliteit van je diepste innerlijke werkelijkheid, en zo ook van het subtiele, en van dat wat aan alles voorbij is.

Maar eerst dus de stap van ratio-obsessie naar speels en spanningsloos "zijn" en ervaren, en leren leven in een zo veel mogelijk ontspannen positieve levenskwaliteit.
De techniek van hoofdstuk 16
is hiervoor de meest directe en meest simpele "leer"/ervarings-methode.