Spiritualiteit in agnosticisme
Leven in agnosticisme, vanuit de integriteit en het realistisch besef
uiteindelijk niets te weten. Spiritualiteit vrij van enig geloof, fantasie of
halucinaire ervaring. Spiritualiteit vanuit agnosticisme en innerlijke
integriteit, in een vrij, en onbevangen ervaren van
het mysterie van het bestaan.
Voor alle pagina's van deze site: klik op
www.levenskwaliteit.nl
Eigen ervaring, geloof en
authoriteit
Door sommige mensen kan dit hoofdstuk misschien als confronterend of
shockerend ervaren worden.
Het gaat zowel in op geloof in algemene zin, als op een Godsgeloof, mystiek, spiritualiteit en atheïsme.
Ook gaat het over de authoriteit van schrijvers en geschreven teksten en onze eigen reele
ervaring.
Het spreekt vooral aan op innerlijke integriteit, realisme en mysteriebesef. Vervolgens gaat het over een "empirisch kennen"; een "kennen" dat geen kennis is.
Over het algemeen geloven we slechts datgene wat we graag willen geloven. We geloven dus steeds dat, wat past bij onze reeds bestaande overtuigingen; echter daarnaast ook
bij onze angsten en vooral ook verlangens; (denk maar aan "wishful thinking"). Wat we niet graag willen geloven, is al datgene wat in strijd is met ons vertrouwde wereldbeeld, persoonlijkheidsbeeld, over-
tuigingen en ook angsten en verlangens (denk bijv. aan "hinein- interpretieren").
Datgene, wat past bij ons ego, ons wereldbeeld en onze be- staande opvattingen. Of ook bij ons
geloofssysteem waar we door vertrouwde mensen mee opgevoed zijn, en waar we aan gehecht zijn, en waar we ons ook veilig in voelen.
Zo kan bijvoorbeeld een geloof in
een leven na de dood in de diepte voortkomen uit ons verlangen als persoonlijkheid uitein- delijk niet verloren te gaan. En zo kan ook ons geloof in het bestaan van een God voort- komen uit het persoonlijkheids-verlangen naar
bescherming of veiligheid; of uit dat persoonlijkheids-verlangen uiteindelijk niet verloren te gaan. "Nood leert bidden" is daarom ook de ervaring van velen die geleefd hebben.
Echter wanneer we aan God denken, gaat het ook altijd om een zeker denkbeeld of begrip; ongeacht of het nu om een persoon- lijke God of zelfs abstracte God gaat .
Wanneer het echter om nog subtieler gaat, komen we uit bij het
mysterie. Een God waar ik niets van af weet, en niets van begrijp, en dan eigenlijk ook beter geen God meer kan noemen. Alles wat ik over God denk te "weten" is slechts geloof; mis- schien van eigen
fabrikaat, of ingeprogrammeerd door kerkelijke of andere vertrouwde authoriteiten, of misschien een mengeling daarvan. En elk Gods-concept bevat zo een kennis-pretentie en kennis- arrogantie, die de ontkenning
inhoudt van het immense mysterie achter de werkelijkheid van ons bestaan. Dit mysterie gedegradeerd tot iets rationeel begrijpbaars . . . . .
Zo impliceert het woord God voor velen ook een zekere authori- teit, waar vele menselijke deugden en ondeugden op geprojec- teerd worden. Echter ook Gods almacht, alwetendheid en rechtvaardigheid zijn zulke menselijke ego-projecties. En geloven in zulk een God betekent dan ook bidden. Zou deze persoonlijke God dan geïnteresseerd zijn in zulk een arrogant mens die Hem in dat gebed ook nog
vanuit zijn ego, zijn nep-identiteit benadert?
Denk aan "Gods toorn", God straft, en "de wrake
Gods zal over u komen", en de wil van God . . . . . . . .(?)
Bidden betekent echter geen vertrouwen (geloof)
hebben in Gods alwetendheid, almacht en goedheid (God weet niet wat in deze (of mijn) situatie het beste is).
In iemand die Hem in een arrogant gebed iets komt voorliegen wat hij niet is . . . . . . . ?
Het Godspersoons-concept is een zelf-hypnose, zelf-suggestie of fantasie, die niets te maken heeft met enige onbevooroor- deelde waarneming of ervaring van de werkelijkheid, en die onze totale innerlijke oprechtheid en integriteit in de weg staat.
Want de
werkelijkheid is, dat we uiteindelijk niets weten; en noch de zin, noch de aard van het bestaan kunnen begrijpen . . . . . . wij leven in een immens mysterie . . . . . . Dit besef kan ons brengen tot het loslaten
van elk imaginair Godsconcept en tot innerlijke integriteit uit bescheidenheid, agnosticisme (besef van niet weten), en mysterie-bewustheid.
En, wanneer die Godspersoon uiteindelijk tóch zou blijken te be- staan, zou Hij dan zo wreed kunnen zijn dat Hij een eerlijk, oprecht en integer mens zou straffen voor die oprechtheid?
Die
mens die de oprechtheid heeft te erkennen dat hij uitein- delijk niets weet?
Alleen vanuit onze meest reële egoloze
identiteit is het mogelijk om in aanraking te komen met de realiteit van het mysterie dat ver aan elk begrip voorbij is. Bidden in woorden tot een mentaal Godsconcept vanuit je ego is iets van totaal andere orde
dan vanuit zuivere bewustheid geheel los van, en ver voorbij aan elk begrip of fantasie in aanraking komen met het mysterie achter al wat is . . . . . . . En alleen dat wat we direct en onbevooroordeeld zonder enig
begrip, denkbeeld of fantasie vanuit onze allerzuiverste egoloze integriteit kunnen ervaren in de werkelijkheid van ons bestaan heeft werkelijke realiteitswaarde.
Religie, slechts gebaseerd op een geloof in een God zal nooit veel meer kunnen zijn dan een "ego-trip" en een prettig sociaal fenomeen van saamhorigheid en veiligheid . . . . . . . .
Vele boeken en geschriften zijn in omloop over zulk een geloofs- "overtuiging";
over een persoonlijke God, hemel, hel, duivels, en demonen, magische krachten, engelen en boze geesten; over het goede, het kwade, het boze, karma, wonderen, "verlichting" enz.
Zij bevatten geweldige attributen voor een spiritueel ego. Meestal zijn zij geschreven door verdwaalden, geleerden, en/of
Daarnaast zijn er echter ook de waarheden in woorden van authentieke mystici die stammen uit niet-westerse culturen en /of lang vervlogen
tijden. Waarheden in woorden, die zoals bedoeld 100% juist kunnen zijn, echter voor
de moderne westerse mens slechts halve waarheden of fragmenten van waarheden kunnen zijn, en hier- door verkeerd begrepen, en daarom voor hen uiteindelijk zelfs onwaarheden en schadelijk kunnen zijn.
Hun woorden waren echter bedoeld voor mensen met een ge- heel andere conditionering en mentaliteit dan de moderne wes- terse mens.
Ook waren er mystici wiens precieze bewoording door overleve- ring of vertaling verloren is gegaan. Denk aan bewoordingen als: "het hogere
Zelf " of: "hogere bewustzijnstoestand". Bewustheid heeft niets met hoger of lager te maken;
er bestaan echter wel hogere en lagere (spirituele) ego-toestanden . . . . . Velen zijn door dit soort dingen terechtgekomen in een spirituele zweverigheid
en allerlei (abstracte) geloofs-fantasiën die met een onbevooroordeeld, reëel en integer ervaren van de werke- lijkheid heel weinig te maken hebben.
En het
Laten we ook goed beseffen dat de dingen niet zo of zo zijn, omdat iemand dat zegt; iemand aan wie we een zekere autho- riteit hebben toegekend. Zo ook in dit script. Het ligt ook niet in de bedoeling om wie dan ook te overtuigen van het bestaan van enig psychisch fenomeen of wat er mee te maken heeft.
Dit script is slechts bedoeld om wie je ook bent te verleiden tot Het is bedoeld om de mogelijke aanzet te geven tot ontdekking en ontwikkeling van innerlijke oprechtheid, realisme, agnosti- cisme en mysteriebesef; en hieruit een ervarings-verbonden innerlijke
integriteit en meest positieve levenskwaliteit. Gelieve dus deze schrijver niet te zien als een leermeester of spiritueel leider etc. doch slechts als een pretenderend getuige, tipgever, of richting-aanwijzer op Een
reis waarop iedereen zijn of haar eigen keuzes maakt op grond van zijn of haar eigen inzicht en verantwoordelijkheid. Een tipgever heeft geen authoriteit.
De
schrijver is slechts getuige van een ontwikkelingsproces van normale ellende naar het ultieme in levenskwaliteit.
En dit script bevat slechts een beschrijving van ervaringen en waarnemingen; zoals gezegd, iets als een
schilderij.
Het is meer bedoeld om vragen op te werpen, dan om antwoor- den
te geven.
Doch slechts een licht bespeuren van zijn integriteit
en kwaliteit is voldoende om een zeker vertrouwen te wekken in de mogelijke juistheid van zijn tips.
Tips, om jezelf iets te leren over jezelf, dingen te ontdekken, te ervaren en in te zien. En speciaal gericht op de cultuur
van de moderne westerse mens.
De meest voorkomende instelling van de moderne westerse mens is over het algemeen
zeer rationalistisch en egocentrisch. Een rationalistische "kennis-egocentrische"
levensbeschouwing (geloofsobsessie) creëert ook een botte, rationalistische, ego- centrische en veelal ook egoïstische levenshouding. Hieruit volgt vaak een arrogant, rücksichtloos, egoïstisch, agressief en
destructief handelen ten opzichte van natuur en medemens. Uit deze persoons-identificatie met rationeel kennen, weten, oordelen, geloof, of waan van kennis volgt zowel de reeds beschreven ego-ellende als een
mentale blindheid. Blindheid uit kennis-arrogantie en verloochening van het mys- terie. Blindheid uit obsessie en vooroordeel.
Zo leeft de moderne westerse mens in een toestand van totale vervreemding van mysterie- en natuur-verbondenheid. Zoals reeds gezegd, "Mens boven de natuur". Al onze geleerde "kennis" is echter in wezen niets
anders dan een ingeprogrammeerd geloof; net als een religieus of politiek geloof. Een "excluderende" geloofsobsessie, aangenomen op grond van authoriteit en blind vertrouwen.
Slechts leven vanuit geloof in wat verstandelijk te begrijpen is en wat past bij zijn "veilige" kennis- persoons- en wereldbeeld.
Leven vanuit onze innerlijke oprechtheid en integriteit betekent echter zo los mogelijk leven van kennis, geloof of oordeel. En alleen in een toestand van mentale ontspanning, zuivere innerlijke integriteit en bewustheid ontstaat langzamerhand het "ervaringsvermogen" tot het
onvergelijkbare, en daarom on- rationeerbare. Hieruit ontstaat een empirisch kennen; een ervarings-kennen. En dat ervarings-kennen heeft geen enkel geloof nodig.
Leven vanuit mysterie-besef en
agnosticisme. Vanuit "ik weet dat ik uiteindelijk niets weet".
De enige weg om in aanraking te komen met deze diepste en meest reële realiteit van de werkelijkheid is zonder tussenkomst van enige ratio, geloof, begrip, of fantasiebeeld. En in
eerste instantie vanuit de realiteit van onze zuivere be- wustheid, allerzuiverste innerlijke integriteit en mentale ontspan- nenheid; en van hieruit met het mysterie, en zo ook met het mysterie achter al wat is. Onze
allerhoogste kwaliteit van "zijn" kan slechts ervaren wor- den in die directe reële en momentele ervaring.
Echter geleefd in bevangenheid daarvan, en zowel in, als zonder "uiterlijke" zintuiglijke waarneming.
Wat hiervoor nodig is, is een omschakeling van het
zwaarte- punt in het egocentrische rationele denken en geloven naar een zwaartepunt in het zo veel mogelijk egoloze ontspannen slechts "zijn" in innerlijke vriendelijkheid, en blijven zoeken naar je werkelijk allerzuiverste
innerlijke integriteit. En van daaruit een onbezwaard en onbevangen ervaren van de kwaliteit van je diepste innerlijke werkelijkheid, en zo ook van het subtiele, en van dat wat aan alles voorbij is.
Maar eerst dus de stap van ratio-obsessie naar speels en spanningsloos "zijn" en ervaren, en leren leven in een zo veel mogelijk ontspannen positieve levenskwaliteit.
De techniek van hoofdstuk 16