Wanneer we niet zijn in
een mentaal ontspannen positieve toe- stand van onbevangenheid en zuivere bewustheid, zijn het onze wanen, angsten en verlangens die ons leven en vooral ook onze levenskwaliteit bepalen . . . . . En met wanen bedoel
ik dan elk geloof, vooroordeel of geleerde (programmering), dat we voor "waar" hebben aangenomen en waarmee we ons verbonden voelen. Een gehechtheid aan be- paalde ideeën; ongeacht of die overeenkomstig de werkelijkheid zijn of
niet. Met angsten en verlangens bedoel ik gedachten
die een zekere angst of verlangen in ons oproepen, maar ook angstige of juist mooie herinneringen; en tevens (genetische) programmering. Met angsten en verlangens bedoel ik dus niet de ervaring van angst of verlangen.
Wanneer we goed opletten kunnen we gemakkelijk waarnemen hoe we voortdurend leven in een toestand van bezetenheid van al
onze wanen, angsten en verlangens. En zo ook, hoe we in feite leven als slaaf van al onze ideeën, ego's, vooroordelen, geloof, vermeende kennis, vermeend bezit, "ego"-centrische doelen en andere obsessies. Deze voortdurende onbewuste obsessieve toestand is in wezen onze mentale gevangenis; en vrijwel al het mooie en waardevolle in ons leven gaat er ongemerkt door aan ons voorbij . . . . . . We zijn er
ongemerkt en onbewust door vervreemd van ons oor- spronkelijke natuurlijke vermogen om onbevangen, en werkelijk intens en totaal te kunnen genieten van ons bestaan. En deze voortdurende onbewuste obsessieve toestand
is de belangrijkste grondoorzaak van al onze strijd, lijden en ellende in deze wereld . . . . . . .
Bezits-obsessie
(egoïsme) creëert respectloosheid; de ander laat ons dan koud. Aanziens-obsessie betekent respectloosheid; de ander is niet wezenlijk als wijzelf; we willen steeds beter of hoger zijn dan de ander. Ook machts-obsessie
betekent respectloosheid; de ander moet aan ons onderworpen zijn; de ander is niet wezenlijk als wijzelf. Wils-obsessie betekent leven in een agressieve (onbewust) boze toestand met eenzelfde resultaat.
Onheils-obsessie betekent leven in constante (onbewuste) angst, met ook weer hetzelfde resultaat. Onze meest fundamentele obsessie is echter onze ego- obsessie, waar alle zojuist genoemde, en al onze
andere wanen, angsten en verlangens mee verbonden zijn. Leven in de obsessie van ons egocentrisme blokkeert zo ons vermogen vrij en onbevangen in aanraking te zijn met de ver- fijndere en subtielere kwaliteiten van het bestaan.
In zijn onbewust
obsessieve toestand leeft de mens in feite als een "waan-zinnige".
Bijvoorbeeld toen de eerste foto's van de planeet Jupiter de aarde bereikten, riep een aantal wetenschappers verontwaar- digd uit: "Dit kan niet !!" "Onmogelijk!!!" enz . . . . . . . De obsessies waarin we leven hebben we belangrijker gemaakt dan de werkelijkheid van
het bestaan. Door het leren loslaten van al
je obsessies kun je ook ontdekken hoe vrijwel alle spanning, ellende en negativiteit in je leven direct of indirect voortkomen uit obsessie door wanen, angsten en verlangens (zie techniek hoofdstuk 16).
Wanneer we goed opletten zullen we ook kunnen waarnemen dat wanen angsten en verlangens creëren; en dat angsten en verlangens wanen
creëren. Ontdekking en herkenning van
dit psychische grondmechanisme kan een grote hulp zijn bij de ontwikkeling van zelfkennis en realiteitsbesef. Angst voor
onveiligheid is de diepere oorzaak van ons verlangen naar goedkeuring; en ons verlangen naar waardering impliceert afkeuringsangst. Verlangen naar veiligheid kan een waan van veiligheid creëren (wishful thinking),
maar ook allerlei angsten en andere ver- langens. Verlangen naar macht ontstaat uit de obsessie van verlangen naar eigen- (ego-) waarde- en veiligheids-verlangen (vaak uit minderwaardigheidsgevoelens). Het
impliceert echter ook angst voor overheersing. Verlangen naar aanzien komt voort uit verlangen naar waar- dering en/of veiligheid. Verlangen naar bezit komt voort uit verlangen naar veiligheid, waardering, of verbondenheid. (denk maar aan bankrekening, huis, grond, waardevolle spullen, partner,
enz.) Verlangen naar bezit kan ook ontstaan uit verlangen naar aan- zien, en omgekeerd; en ook in wisselwerking. Verlangen naar sociale verbondenheid (met bijv. partner) komt deels voort uit angst
voor eenzaamheid en onveiligheid. Verlangen betekent anderen, of dingen, maar vooral ons ego belangrijk maken. Immers,
ik verlang.
We leven in verlangens omdat we van de werkelijkheid van het leven in dit moment niet kunnen genieten.
Omdat we in obsessie en frustratie van die
verlangens leven, kunnen en willen we van dit moment niet genieten. We willen alleen genieten van dat wat (nooit) komt . . . . . . . Een vicieuze cirkel, die slechts doorbroken kan worden door be- wust te kiezen
voor zo veel mogelijk te leven in een zo veel mogelijk onbevangen, ego-loze, ontspannen en positieve levens- toestand.
Al onze verlangens hebben steeds hun wortels in onze reeds genetisch bepaalde fysieke en sociale behoefte aan veiligheid, waardering en verbondenheid. Dit zijn de meest fundamentele behoeften en verlangens van onze op angst gebaseerde persoons-identificatie,
ons ego. Hieruit komen in de diepte ook onze verlangens voort naar bezit, aanzien, macht en alle andere verlangens. Maar, wanneer onze fundamentele wanen angsten en verlangens reeds
genetisch bepaald zijn, kan er dan wel een uitweg zijn? De mens bestaat gelukkig uit meer dan alleen maar genen. Ook via de simpele techniek uit het laatste
hoofdstuk van dit script kun je gemakkelijk ervaren hoe je ook die verlangens uit genetisch bepaalde behoeften ver achter je kunt laten.
Verlangen is uiteindelijk hechting; hechting van ons ego
aan herinneringen. Echter op een dieper niveau komen al onze verlangens voort uit een verlangen naar geluk. En op een nog dieper niveau bestaat er nog een verlangen dat eigenlijk geen verlangen meer is; een (event. zeer) subtiele "verbondenheids-bewustheid" die je ook liefde kunt noemen.
Op het niveau van het ego betekent leven in verlangens in de diepte echter vaak ook (een onbewust) lijden; je mist immers
iets.
Verlangen brengt ons ook nog bij hoop. Het woord hoop kan echter ook
nog een bescheiden en harmloos verlangen uitdrukken dat onmiddellijk weer losglaten kan worden. "Hoop doet leven" is een oude volkswijsheid en geeft aan dat wanen angsten en verlangens de drijfveer zijn achter al
ons handelen en gedrag.
Om in het moment al je obsessies los te kunnen laten is steeds
obsessiebewustheid en spannings-bewustheid nodig. Ook echter directe waarneming;
jezelf in het moment betrappen op wat je wilt doen, op je hechting aan je bezittingen, en je verlangens, angsten en wanen. Bewustwording, relativering en onbelangrijkmaking zijn in eerste instantie nodig voor
het loslaten van de obsessie door al je (waan)vooroordelen en de angsten, verlangens en spanningen die ermee samenhangen. Vervolgens kun je je aandacht richten op je adem, ontspanning, innerlijke
vriendelijkheid en je energie, in het besef dat alles o.k. is, en slechts weerstandloos en spanningsloos zijn, in harmonie met dat wat is.
Wanneer onze bewustheid steeds in zekere mate geobsedeerd is, zijn we niet vrij. Iedereen kent (ego)(dag)dromen en misschien ook suggestieve ervaringen uit een geloof, overtuiging of
(zelf)hypnose. Net zoals we slechts geloven wat we willen geloven, kunnen we soms ook ervaren wat we
graag willen ervaren. En daarnaast is er ook nog het
"hinein-interpretieren" van halucinaire beelden of geluiden. Halucinaire beelden of geluiden zijn soms bijna niet te onder- scheiden van beelden uit de "gekende" uiterlijke werkelijkheid.
Besef echter steeds, dat een persoonlijke God, en duivels, demonen, gedemoniseerden, magische krachten, boze geesten, idolen, karma en wonderen enz. denkbeelden, begrippen of halucinaties zijn. Zij belemmeren onze innerlijke vrijheid en houden ons af van een werkelijk ontspannen positieve
levenskwaliteit en van een onbe- vooroordeeld en onbevangen ervaren van datgene wat aan alles voorbij is. Laat deze denkbeelden, beelden of geluiden voor wat ze zijn, en blijf steeds gecentreerd in de meest reële
realiteit van je bewust "zijn"; je onafhankelijke "niet-iemandheid" in allerzuiverste inner- lijke integriteit. Al het andere is bijzaak.
Sommige mensen gebruiken echter ook innerlijke beelden die ontstaan wanneer zij zich voor iemand open stellen voor raad- geving of therapien.
Een belangrijk element van
onze obsessieve toestand vormt ook nog onze conditionering; onze bestaande fundamentele inpro- grammering door onze opvoeders in de ruimste zin van het woord. Bewustheid van je geconditioneerde wanen is van waarde voor relativering van je oordelen. Onze conditionering tot egocentrisme, vijandwaan en over-
levingsmentaliteit heeft grove agressieve ego's in ons gecreëerd en vèrgaande vervreemding van onze integriteit en waar- achtigheid. Echter ook de grove en agressieve ego's van ànderen beves- tigen onze
vijandwaan, en versterken zo ook ònze ego's. Ditalles wordt ook nog in stand gehouden door onze inge- programmeerde obsessie-gerichtheid, "obsessie-conditionering".
Verlangen naar sociale verbondenheid (de ander nodig hebben) is de oorzaak van onze waan
van verbondenheid: "hechting"; (iets geheel anders dan een onverklaarbare diepe egoloze ver- bondenheids-ervaring). Ook de waan van materiële verbondenheid (bezit) is iets anders dan een "materiële verbondenheids-ervaring" (niet je bezit). Onze bezitswaan creëert ook verlangen naar méér bezit (bezits-
obsessie) uit ons fundamentele (ego)-verbondenheidsverlangen. Bedenk echter bij "Ik moet mij meer onthechten": het ego hecht. Echter, "zijn" in slechts bewustheid en innerlijke integriteit is onthecht zijn; dus een (ont)hechtingsprobleem hoeft er nooit te zijn.
Naast het waarnemen van verlangens en wanen is het ook nut- tig te ontdekken en begrijpen hoe angsten precies ontstaan. Angst op zìch ontstaat uit herinnering en belangrijkmaking
van negatieve ervaringen, en uit verlangen naar hoe de dingen moeten zijn en belangrijkmaking daarvan. Ook belangrijkmaking van hechtingen en vastklampingen creëert angst. Hieruit volgt de angst om te verliezen. Veelvuldige negatieve
ervaringen kunnen ook veelvuldige (on- nodige) angstreacties creëren in ons latere leven (angst-con- ditionering), en soms ook een angstig ego. Angst is in de diepte bijna altijd angst voor verlies van veiligheid,
waardering of verbondenheid. Daarnaast bestaat er echter ook nog een "angst voor angst". Het recept is dan: realisme, het mechanisme waar-nemen, door de angst heen gaan, en een angst-ego herkennen en loslaten.
Alle traumatische ervaringen zijn angst-conditionering; ingepro- grammeerde angstreflexen of angstgevoelens. Zij
zijn meestal ook verbonden met een (event. onbewust) trauma- slachtoffer- of angst-ego. Realisme, bewust waarnemen, onbelangrijkmaking, begrijpen en verwerken zijn het recept; daarnaast slachtoffer-ego-bewust-
wording, en met het restant leren leven (verder verwerken).
Het duidelijkste voorbeeld van hoe wanen, angsten en
verlan- gens onze levenskwaliteit verpesten is het "je zorgen maken" (zorgen- obsessie); geluk en genieten zijn dan ver weg. En let eens op hoe vaak het allemaal voor niets is geweest; zo ontzettend zonde van je
niet genoten leven . . . . . . Door bewustwording van je obsessieve toestand en het effect ervan op je levenskwaliteit kun je op den duur leren ook in de hectiek van je dagelijks leven onbelangrijke dingen niet te
belangrijk te maken, gemakkelijker los te laten, en gemakkelijk in een onbevangen en ontspannen positieve toestand te komen.
|